«Al Jazeera» հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում Իրանի արտգործնախարար Աբաս Արաղչին անդրադարձել է Ազգային անվտանգության գերագույն խորհրդի քարտուղար Ալի Լարիջանիի սպանությանը՝ ասելով. «Ամերիկացիներն ու իսրայելցիները մինչ օրս չեն հասկացել հետևյալը. Իրանի Իսլամական Հանրապետությունն ունի ամուր քաղաքական համակարգ՝ կայացած ինստիտուտներով։ Առանձին անհատի ներկայությունը կամ բացակայությունը չի ազդում համակարգի կառուցվածքի վրա»։               
 
  • Որքա՜ն խեղճ է ծաղրածուն գահին

    Որքա՜ն խեղճ է ծաղրածուն գահին

    28.07.2024| 07:57
    XVIII դարի Շոտլանդացի պոէտ Ռոբերտ Բյորնսը իրական հայրենասեր էր։ Այս ստեղծագործությունը, ինձ թվաց արդիական։ Խնդրում եմ խիստ չդատեք
  • Անձրևող տապ է...

    Անձրևող տապ է...

    27.07.2024| 07:40
    Շիկացած ու դողաղող ինչուները անտեր շան պես ընկած են փողոցներում... Ոմանք նրանցից վախենում են, Ոմանք` ձեռքի հետ քար են գցում, Իսկ մնացածը չեն էլ նկատում...
  • Ծուռ աշխարհում շիտակ ապրենք

    Ծուռ աշխարհում շիտակ ապրենք

    19.07.2024| 17:02
    Աշխարհն ասես շուռ է եկել, Կամ էլ մի՞շտ է այսպես եղել, ՈՒղղակի ես նոր հասկացա, Որ աշխարհում արդար մարդուն, Մի ոտքի տեղ անգամ չկա։
  • Սահյանը գլուխը բարձրացներ ու տեսներ, թե ինչպես է օրը մթնել, ու մութը տարել է անցյալի մաքրամաքուր հարազատությունը, մարդահոտն ու մարդահամը

    Սահյանը գլուխը բարձրացներ ու տեսներ, թե ինչպես է օրը մթնել, ու մութը տարել է անցյալի մաքրամաքուր հարազատությունը, մարդահոտն ու մարդահամը

    17.07.2024| 11:14
    Ով ինչ ուզում է՝ թող այսօր գրի Համո Սահյանից ու Համո Սահյանի մասին, բայց ինձ համար այս էլ երեսուն տարի հարազատ ու օրերին համահունչ է մնում շատերին քաջածանոթ «Օրը մթնեց» բանաստեղծությունը։
  • Անհուսություն

    Անհուսություն

    14.07.2024| 18:56
    Լույսը բացվել է նորից, ու ես ամեն անգամվա նման պատեպատ եմ զարկվում: Չգիտեմ` ի՞նչ անեմ` աղաղակե՞մ, թե՞ լռեմ... Անզորությունը պարան է դարձել ու ինձ ասում է` գնա կախվի'ր: Պարանն առել եմ ու ծառ եմ փնտրում, երբ մի ամբողջ անտառ է ինձ սպասում, թե ո՛ր ծառից պիտի կախվեմ, ինչպե՛ս պիտի ճոճվեմ...
  • Անդարձություն

    Անդարձություն

    09.07.2024| 20:44
    Ավարտվող օրը աչքերը փակում է և վերհիշում կրած 24-ժամյա տառապանքը հյուծիչ – րոպե առ րոպե, մանրակրկիտորեն:-
  • Միառպահ կտրվեք մամլիչ առօրյայից

    Միառպահ կտրվեք մամլիչ առօրյայից

    06.07.2024| 15:37
    Խորենացու իմաստուն ու հեռատես ձեռքով՝ կանացի այս դյութիչ կերպարը վաղուց ժամանակային ճամփորդության մեջ է: Նրան շարունակելու են անդրադառնալ նոր պոետներ ու արվեստագետներ: Վարուժանն իր Նազինիկին է մատուցել ավելի քան դար առաջ, երբ ծանրացող օրերի մշուշներում առինքնող կերպարների կարիքը կար: Ժամանակը գրեթե նույն ծանրությամբ ու դառնությամբ է հիմա մեզ փորձության ենթարկում, և կրկին, գրողական ու գեղագիտական բնազդով, պահանջ է զգացվում վերստին լուսավառելու այդ կերպարը՝ որպես հոգու սփոփանք, որպես մի կախարդիչ աստղ, որ կարող է ուժ և հույս ներշնչել՝ անկումներին չհանձնվելու համար: Ես ընթերցողներին առաջարկում եմ իմ Նազինիկին՝ սյուժետային ու բարոյական նոր գծերով: Թող նա ձեզ միառպահ կտրի մամլիչ առօրյայից և պարգևի արվեստի ու անձնվիրումի նոր ցոլանքներ: Բարի ընթերցում:
  • Հավերժություն

    Հավերժություն

    06.07.2024| 14:29
    Քարը՝ քարի վրա, Սարը՝ սարի ուսին, Դարը՝ դարի վրա, Ծառը՝ ծառի գլխին:
  • Վերջ

    Վերջ

    03.07.2024| 21:58
    Երկնքում չկա փրկություն ինձ համար, ես սերն եմ ավերել երկրի վրա:
  • Խորհելու

    Խորհելու

    01.07.2024| 22:09
    Մի օր երբ այցի էի գնացել հոգեբուժարան, մեկը մոտեցավ ու մի կտոր հաց խնդրեց։ Սիրտս ցավից կուչ եկավ: Վահագն էր, Մհեր Մկրտչյանի տղան, ում հոր մահից հետո տեղափոխել էին Նորքի հոգեբուժարան: